пажлокаць

гэта

— пажлокаць што-небудзь, чаго-небудзь і без прамога дапаўнення

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў пажлокаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	пажло́каць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я пажло́каю мы пажло́каем ты пажло́каеш вы пажло́каеце ён, яна, яно пажло́кае яны пажло́каюць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. пажло́кала м. пажло́каў н. пажло́кала мн. пажло́калі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты пажло́кай вы пажло́кайце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	пажло́каўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

сыпаць бісер (перлы) перад свіннямі

дарэмна гаварыць аб чым-н. ці даказваць што-н. таму, хто не здольны або не хоча зразумець гэта

Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.

pažlokać — беларуская лацінка

Слова пажлокаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: