Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

локаць, -кця; мн. локці, -цяў; мужчынскі род
  1. Месца згібу рукі, дзе злучаецца плечавая косць з касцямі перадплечча. Глыбока ўздыхнуўшы, Чарнавус .. паставіў на калені локці і апусціў на далоні сваю жорсткую бараду. ← Аляксей Кулакоўскі. Хвіліну .. [Максім і Васіль] ішлі моўчкі, датыкаючыся адзін аднаго локцямі. ← Іван Шамякін. // Частка рукава, якая аблягае гэта месца. Падраны локаць.
  2. Старадаўняй мера даўжыні, роўная прыблізна 0,5 метра.
  •••
  Кусаць (сабе) локці гл. кусаць.
  Пачуццё локця гл. пачуццё.

❌

локаць

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова локаць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ло́каць мн. ло́кці
Родны каго? чаго?	ло́кця мн. ло́кцяў
Давальны каму? чаму?	ло́кцю мн. ло́кцям
Вінавальны каго? што?	ло́каць мн. ло́кці
Творны кім? чым?	ло́кцем мн. ло́кцямі
Месны у кім? у чым?	ло́кці мн. ло́кцях
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Дзе збяруцца, там смяюцца.
Дзе цесна, там пацешна.
Цяснота — не крывота.

Слова локаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік локаць — у родным, давальным, творным і месным склоне

локаць

Навігатар

Мемчыкі