аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова локус
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ло́кус мн. ло́кусы |
| Родны каго? чаго? |
ло́кусу мн. ло́кусаў |
| Давальны каму? чаму? |
ло́кусу мн. ло́кусам |
| Вінавальны каго? што? |
ло́кус мн. ло́кусы |
| Творны кім? чым? |
ло́кусам мн. ло́кусамі |
| Месны у кім? у чым? |
ло́кусе мн. ло́кусах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Бацька і маці ад Бога ў хаце, хто іх зневажае, дабра не знае.
Калі ты купіў файны кубачак, а на ім налепачка, а ты перфекцыяніст і не любіш налепкі на кубках і таму зняў тую злашчасную налепку, а там злаліпучы клей і не адмываецца — налі алей (сланечнікавы), пачакай 20 хвілін і памый.
прыходзьце на старнік па лайфхакіlokus — беларуская лацінка
Слова локус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік локус — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове локцік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ло́йны (5)
(6) надку́с ‹
› ло́кан (5)
(6) падку́с ‹
› ло́каць (6)
(5) фі́кус ‹
› ло́кцевы (7)
(5) по́кус ‹
› ло́кцік (6)
(11) фо́кус-по́кус ‹
› ло́кшына (7)
(6) кро́кус ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.