локус

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова локус
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ло́кус мн. ло́кусы
Родны каго? чаго?	ло́кусу мн. ло́кусаў
Давальны каму? чаму?	ло́кусу мн. ло́кусам
Вінавальны каго? што?	ло́кус мн. ло́кусы
Творны кім? чым?	ло́кусам мн. ло́кусамі
Месны у кім? у чым?	ло́кусе мн. ло́кусах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Кожная зязюлька пра сваё кукуе.

Дарагі дзённік, сёння мне зноў ніхто не перавёў сто мільёнаў долараў. Сіл цярпець гэтае паскудства больш няма.

lokus — беларуская лацінка

Слова локус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік локус — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове локцік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0

Навігатар

› ло́йны (5)

(6) надку́с ‹

› ло́кан (5)

(6) падку́с ‹

› ло́каць (6)

(5) фі́кус ‹

ло́кус (5)

› ло́кцевы (7)

(5) по́кус ‹

› ло́кцік (6)

(11) фо́кус-по́кус ‹

› ло́кшына (7)

(6) кро́кус ‹

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Давайце нарэшце запомнім.
Беларуская памяншальная форма для піва — піўцо, зафіксавана ўва ўсіх нармальных слоўніках. Не расейскае «піўко», а «піўцо». Дзякуй.
Так пісаў Бядуля, Брыль, Лужанін і г. д.
Twitter: @paczvarny