аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова фікус
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
фі́кус мн. фі́кусы |
| Родны каго? чаго? |
фі́куса мн. фі́кусаў |
| Давальны каму? чаму? |
фі́кусу мн. фі́кусам |
| Вінавальны каго? што? |
фі́кус мн. фі́кусы |
| Творны кім? чым? |
фі́кусам мн. фі́кусамі |
| Месны у кім? у чым? |
фі́кусе мн. фі́кусах |
| Клічная форма | — мн. — |
Калі вы апынуліся ў лесе і не ведаеце, куды ісці — ідзіце дадому.
fikus — беларуская лацінка
Слова фікус (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік фікус — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове фікх + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› фікты́ўна (8)
(6) праку́с ‹
› фікты́ўнасць (11)
(6) надку́с ‹
› фікты́ўны (8)
(6) падку́с ‹
› фі́кусны (7)
(5) ло́кус ‹
› фі́кх (4)
(5) по́кус ‹
› фікх-юрыспрудэ́нцыя (18)
(11) фо́кус-по́кус ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.