паклыбаць

гэта

— паклымаць, паклыпаць

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў паклыбаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	паклы́баць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я паклы́баю мы паклы́баем ты паклы́баеш вы паклы́баеце ён, яна, яно паклы́бае яны паклы́баюць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. паклы́бала м. паклы́баў н. паклы́бала мн. паклы́балі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты паклы́бай вы паклы́байце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	паклы́баўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

штука́рыць — з вялікім стараннем рабіць што-н.; завіхацца каля чаго-н.

Дома жонка ля пліты штукарыць. (Макаль)

Беларус: Я стесняюсь говорить на белорусском языке, боюсь наделать ошибок и выглядеть глупо.
Усе: Спрабуй! Мы падтрымаем!
Беларус: Ну добра, як справы?
Усе: Гэта не па-беларуску! Чытай класікаў, нікчэмнік!

П — падтрымка

paklybać — беларуская лацінка

Слова паклыбаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: