прыклыбаць

гэта

— ледзь прыйсці

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў прыклыбаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	прыклы́баць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я прыклы́баю мы прыклы́баем ты прыклы́баеш вы прыклы́баеце ён, яна, яно прыклы́бае яны прыклы́баюць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. прыклы́бала м. прыклы́баў н. прыклы́бала мн. прыклы́балі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты прыклы́бай вы прыклы́байце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	прыклы́баўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Я не я і хата не мая.
А мне да таго ні спераду, ні ззаду.
Гэта мне ані баліць, ані свярбіць.

28 гадоў.
Дзіцячыя спадзяванні: уласны дом, машына, кватэра, муж, двое дзяцей, бацькі на маім забеспячэнні.
Рэчаіснасць: купіла прыкалдэсны ражок для абутку.

pryklybać — беларуская лацінка

Слова прыклыбаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: