мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
адва́жнік — назоўнік адва́жны — прыметнік
канцэпт

адважніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова адважніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 адва́жніца

мн.  адва́жніцы
Родны
каго? чаго?		 адва́жніцы

мн.  адва́жніц
Давальны
каму? чаму?		 адва́жніцы

мн.  адва́жніцам
Вінавальны
каго? што?		 адва́жніцу

мн.  адва́жніц
Творны
кім? чым?		 адва́жніцай, адва́жніцаю

мн.  адва́жніцамі
Месны
у кім? у чым?		 адва́жніцы

мн.  адва́жніцах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Біты сабака кія баіцца.


— Тата, я атрымаў пасведчанне кіроўцы.
— Дык у цябе ж машыны няма.
— Дык у цябе ёсць.
— Дык я і без твайго пасведчання на ёй езджу.


advažnica — беларуская лацінка

Слова адважніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік адважніца — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове адвайзер + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› адва́жнасць (10)

(8) гу́сеніца ‹

› адва́жненькі (11)

(7) бажні́ца ‹

› адва́жнік (8)

(7) важні́ца ‹

› адва́жны (7)

(10) прада́жніца ‹

› адва́жыцца (9)

(7) лажні́ца ‹

› адва́жыць (8)

(12) кардана́жніца ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

відэазапіс