аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова важніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
важні́ца мн. важні́цы |
| Родны каго? чаго? |
важні́цы мн. важні́ц |
| Давальны каму? чаму? |
важні́цы мн. важні́цам |
| Вінавальны каго? што? |
важні́цу мн. важні́цы |
| Творны кім? чым? |
важні́цай, важні́цаю мн. важні́цамі |
| Месны у кім? у чым? |
важні́цы мн. важні́цах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ад усіх бочак шпунт; пад усе бочкі шпунт — пра чалавека, якога калі трэба і калі не трэба пасылаюць выконваць розныя даручэнні, просьбы.
Польск. szpunt ад ням. spund.чарка і старка
зефір і кефір
važnica — беларуская лацінка
Слова важніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік важніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове важнічанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› важне́цкі (8)
(10) заву́сеніца ‹
› важне́ць (7)
(8) гу́сеніца ‹
› ва́жнік (6)
(7) бажні́ца ‹
› ва́жнічанне (10)
(9) адва́жніца ‹
› ва́жнічаць (9)
(10) прада́жніца ‹
› ва́жны (5)
(7) лажні́ца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.