важніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова важніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	важні́ца мн. важні́цы
Родны каго? чаго?	важні́цы мн. важні́ц
Давальны каму? чаму?	важні́цы мн. важні́цам
Вінавальны каго? што?	важні́цу мн. важні́цы
Творны кім? чым?	важні́цай, важні́цаю мн. важні́цамі
Месны у кім? у чым?	важні́цы мн. важні́цах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

Не бойся рабіць памылкі. Эксперт — гэта той, хто ўжо зрабіў усе магчымыя памылкі.

važnica — беларуская лацінка

Слова важніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: