важнічанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова важнічанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ва́жнічанне мн. ва́жнічанні
Родны каго? чаго?	ва́жнічання мн. ва́жнічанняў
Давальны каму? чаму?	ва́жнічанню мн. ва́жнічанням
Вінавальны каго? што?	ва́жнічанне мн. ва́жнічанні
Творны кім? чым?	ва́жнічаннем мн. ва́жнічаннямі
Месны у кім? у чым?	ва́жнічанні мн. ва́жнічаннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пад чужую дудку паскачаш — потым адплачаш.

1. Даць штучнаму інтэлекту ўсе творы Караткевіча.
2. Папрасіць ШІ напісаць працяг «Каласы пад сярпом тваім».
3. Прадаваць як неапублікаваны раней раман.
4. Profit (Прафіт).

važničannie — беларуская лацінка

Слова важнічанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: