STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова важнічанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ва́жнічанне мн. ва́жнічанні |
| Родны каго? чаго? |
ва́жнічання мн. ва́жнічанняў |
| Давальны каму? чаму? |
ва́жнічанню мн. ва́жнічанням |
| Вінавальны каго? што? |
ва́жнічанне мн. ва́жнічанні |
| Творны кім? чым? |
ва́жнічаннем мн. ва́жнічаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
ва́жнічанні мн. ва́жнічаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
жаўжаняткі — малыя жвавыя дзеткі
задрыга — нягеглы
чмур — балака, вясёлы гаварун
З гэным чмуром са смеху памром.
А вы казалі на няўмелага чалавека «аліш ты каліч!» ???
važničannie — беларуская лацінка
Слова важнічанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік важнічанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове важыва + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› важне́ць (7)
(13) агаро́днічанне ‹
› ва́жнік (6)
(13) праку́днічанне ‹
› важні́ца (7)
(11) злы́днічанне ‹
› ва́жнічаць (9)
(14) падаро́жнічанне ‹
› ва́жны (5)
(15) спадаро́жнічанне ‹
› важчэ́йшы (8)
(14) асцяро́жнічанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Мінск