STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пракуднічанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
праку́днічанне мн. праку́днічанні |
| Родны каго? чаго? |
праку́днічання мн. праку́днічанняў |
| Давальны каму? чаму? |
праку́днічанню мн. праку́днічанням |
| Вінавальны каго? што? |
праку́днічанне мн. праку́днічанні |
| Творны кім? чым? |
праку́днічаннем мн. праку́днічаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
праку́днічанні мн. праку́днічаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У каго дзеці, у таго шчасце.
К старасці дзве радасці: здароўе і добрыя ўнукі.
Калі і браць прыклад, то з Караткевіча.
Караткевіч:
Праз хвіліну я быў таксама нападпітку.
prakudničannie — беларуская лацінка
Слова пракуднічанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пракуднічанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пракудства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› праку́днасць (11)
(11) зво́днічанне ‹
› праку́днік (9)
(10) мо́днічанне ‹
› праку́дніца (10)
(13) агаро́днічанне ‹
› праку́днічаць (12)
(11) злы́днічанне ‹
› праку́дны (8)
(10) ва́жнічанне ‹
› праку́дства (10)
(14) падаро́жнічанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
