аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова пракуднік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
праку́днік мн. праку́днікі |
| Родны каго? чаго? |
праку́дніка мн. праку́днікаў |
| Давальны каму? чаму? |
праку́дніку мн. праку́днікам |
| Вінавальны каго? што? |
праку́дніка мн. праку́днікаў |
| Творны кім? чым? |
праку́днікам мн. праку́днікамі |
| Месны у кім? у чым? |
праку́дніку мн. праку́дніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хваліцца — не касіць, рука не забаліць.
— А ты калі-небудзь баяўся мяне страціць?
— Адзін раз. Калі мы беглі да маршруткі, а грошы на праезд былі ў цябе.
prakudnik — беларуская лацінка
Слова пракуднік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пракуднік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пракудніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› праку́длівы (10)
(11) радыёбуднік ‹
› праку́дна (8)
(7) агу́днік ‹
› праку́днасць (11)
(6) ду́днік ‹
› праку́дніца (10)
(9) паску́днік ‹
› праку́днічанне (13)
(7) блу́днік ‹
› праку́днічаць (12)
(8) аблу́днік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Гомель