STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дуднік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ду́днік мн. ду́днікі |
| Родны каго? чаго? |
ду́дніку мн. ду́днікаў |
| Давальны каму? чаму? |
ду́дніку мн. ду́днікам |
| Вінавальны каго? што? |
ду́днік мн. ду́днікі |
| Творны кім? чым? |
ду́днікам мн. ду́днікамі |
| Месны у кім? у чым? |
ду́дніку мн. ду́дніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не злуйся вельмі: кроў папсуеш.
Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)— Чаму вы сталі выкладчыкам?
— Разумееш… Калі размаўляць з сабой сам-насам, гэта шызанутасць. А калі размаўляць з сабой пры студэнтах — гэта лекцыя.
dudnik — беларуская лацінка
Слова дуднік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дуднік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дудук + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ду́дкавы (7)
(6) бу́днік ‹
› ду́дкі (5)
(11) радыёбуднік ‹
› дудне́нне (8)
(7) агу́днік ‹
› дудну́ць (7)
(9) праку́днік ‹
› дуду́к (5)
(9) паску́днік ‹
› дуду́канне (9)
(7) блу́днік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
