дуднуць

гэта

— гусці, гудзець

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў дуднуць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	дудну́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я дудну́ мы дуднё́м ты дудне́ш вы дудняце́ ён, яна, яно дудне́ яны дудну́ць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. дудну́ла м. дудну́ў н. дудну́ла мн. дудну́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты дудні́ вы дудні́це
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	дудну́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

Час ляціць — гэта кепская навіна.
Добрая навіна — вы пілот свайго часу.

dudnuć — беларуская лацінка

Слова дуднуць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: