аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дудук
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дуду́к мн. дудукі́ |
| Родны каго? чаго? |
дудука́ мн. дудуко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
дудуку́ мн. дудука́м |
| Вінавальны каго? што? |
дуду́к мн. дудукі́ |
| Творны кім? чым? |
дудуко́м мн. дудука́мі |
| Месны у кім? у чым? |
дудуку́ мн. дудука́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Твая бяда — твая нуда.
Не маё гарыць — не мне тушыць.
То не мая кароўка ўгрузла.
Сплю на артапедычнай падушцы, а хацелася б на фінансавай.
duduk — беларуская лацінка
Слова дудук (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дудук — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дудуканне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дудне́нне (8)
(6) рунду́к ‹
› ду́днік (6)
(8) бурунду́к ‹
› дудну́ць (7)
(6) фунду́к ‹
› дуду́канне (9)
(6) віяду́к ‹
› дуду́кацца (9)
(3) жу́к ‹
› дуду́каць (8)
(8) пчалажу́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.