аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова віядук
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
віяду́к мн. віяду́кі |
| Родны каго? чаго? |
віяду́ка мн. віяду́каў |
| Давальны каму? чаму? |
віяду́ку мн. віяду́кам |
| Вінавальны каго? што? |
віяду́к мн. віяду́кі |
| Творны кім? чым? |
віяду́кам мн. віяду́камі |
| Месны у кім? у чым? |
віяду́ку мн. віяду́ках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Бачыць вока, ды ляжыць высока.
Продкам — нізкі паклон, нашчадкам — добры дом.
Сабе за правіла ўзяць:
Рабіць як мае быць, каб цудоўна жыць.
vijaduk — беларуская лацінка
Слова віядук (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік віядук — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове віяланчэліст + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вішча́ць (7)
(8) бурунду́к ‹
› вішчэ́ць (7)
(6) фунду́к ‹
› вішы́йскі (8)
(5) дуду́к ‹
› віяду́чны (8)
(3) жу́к ‹
› віяланчэлі́ст (12)
(8) пчалажу́к ‹
› віяланчэлі́стка (14)
(8) сельджу́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.