дудненне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дудненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дудне́нне мн. дудне́нні
Родны каго? чаго?	дудне́ння мн. дудне́нняў
Давальны каму? чаму?	дудне́нню мн. дудне́нням
Вінавальны каго? што?	дудне́нне мн. дудне́нні
Творны кім? чым?	дудне́ннем мн. дудне́ннямі
Месны у кім? у чым?	дудне́нні мн. дудне́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Што дурны папсуе, тое і разумны не паправіць.

— Заходзь, даражэнькі. Госць у хаце — Бог у хаце.
— Слухай, ты багаты на грошы? Пазыч мне грошай!
— І кот не мыўся, і госць з’явіўся. Ідзі, куды ішоў.

знайдзіце прыказкі

dudniennie — беларуская лацінка

Слова дудненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: