дудненне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дудненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дудне́нне мн. дудне́нні
Родны каго? чаго?	дудне́ння мн. дудне́нняў
Давальны каму? чаму?	дудне́нню мн. дудне́нням
Вінавальны каго? што?	дудне́нне мн. дудне́нні
Творны кім? чым?	дудне́ннем мн. дудне́ннямі
Месны у кім? у чым?	дудне́нні мн. дудне́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

На лапату ды за хату.
Узяць венік ды на сметнік.

Пра Каляды выйшаў бы файны фільм жахаў. Сюжэт:
Моладзь калядуе па вёсачцы, едзе на аддалены хутар, там іх застае завіруха. І пачынаецца жуда з каляднымі істотамі...

(гэта я паглядзеў фільмы Рытуал, Сонцастаянне, Ведзьма)

dudniennie — беларуская лацінка

Слова дудненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: