аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дудненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дудне́нне мн. дудне́нні |
| Родны каго? чаго? |
дудне́ння мн. дудне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
дудне́нню мн. дудне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
дудне́нне мн. дудне́нні |
| Творны кім? чым? |
дудне́ннем мн. дудне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
дудне́нні мн. дудне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Што дурны папсуе, тое і разумны не паправіць.
— Заходзь, даражэнькі. Госць у хаце — Бог у хаце.
— Слухай, ты багаты на грошы? Пазыч мне грошай!
— І кот не мыўся, і госць з’явіўся. Ідзі, куды ішоў.
dudniennie — беларуская лацінка
Слова дудненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дудненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дуднік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дудкава́ты (9)
(11) спарадне́нне ‹
› ду́дкавы (7)
(11) асерадне́нне ‹
› ду́дкі (5)
(11) звырадне́нне ‹
› ду́днік (6)
(11) забрудне́нне ‹
› дудну́ць (7)
(10) пахудненне ‹
› дуду́к (5)
(9) схудне́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.