аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова цюканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цю́канне мн. цю́канні |
| Родны каго? чаго? |
цю́кання мн. цю́канняў |
| Давальны каму? чаму? |
цю́канню мн. цю́канням |
| Вінавальны каго? што? |
цю́канне мн. цю́канні |
| Творны кім? чым? |
цю́каннем мн. цю́каннямі |
| Месны у кім? у чым? |
цю́канні мн. цю́каннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Я не я і хата не мая.
А мне да таго ні спераду, ні ззаду.
Гэта мне ані баліць, ані свярбіць.
кожны мованыцік («вы што, не можаце напісаць шаурма па-беларуску?») з цягам часу ператвараецца ў мованацыка («вы няправільна напісалі, ну якая шаварня?!»)
ciukannie — беларуская лацінка
Слова цюканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цюканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цюкоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цюкава́цца (9)
(11) цюлюлю́канне ‹
› цюкава́ць (8)
(7) сю́канне ‹
› цюкавы́ (6)
(9) сюсю́канне ‹
› цю́кацца (7)
(9) мацюка́нне ‹
› цю́каць (6)
(6) я́канне ‹
› цю́кнуты (7)
(7) вя́канне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.