STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова цюлюлюканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
цюлюлю́канне мн. цюлюлю́канні |
| Родны каго? чаго? |
цюлюлю́кання мн. цюлюлю́канняў |
| Давальны каму? чаму? |
цюлюлю́канню мн. цюлюлю́канням |
| Вінавальны каго? што? |
цюлюлю́канне мн. цюлюлю́канні |
| Творны кім? чым? |
цюлюлю́каннем мн. цюлюлю́каннямі |
| Месны у кім? у чым? |
цюлюлю́канні мн. цюлюлю́каннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!
Раз'юшвае, калі хочаш пукнуць у таксі, а яно ўсё яшчэ не прыехала.
ciuliuliukannie — беларуская лацінка
Слова цюлюлюканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік цюлюлюканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове цюмканне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› цюльпанападо́бны (15)
(9) зюзю́канне ‹
› цюльпа́нны (9)
(7) лю́канне ‹
› цюльпа́нчык (10)
(10) улюлю́канне ‹
› цюлюлю́каць (10)
(7) сю́канне ‹
› цюме́нскі (8)
(9) сюсю́канне ‹
› Цюме́нь (6)
(7) цю́канне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
