люканне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова люканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	лю́канне мн. лю́канні
Родны каго? чаго?	лю́кання мн. лю́канняў
Давальны каму? чаму?	лю́канню мн. лю́канням
Вінавальны каго? што?	лю́канне мн. лю́канні
Творны кім? чым?	лю́каннем мн. лю́каннямі
Месны у кім? у чым?	лю́канні мн. лю́каннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

у каго адвага, у таго й перавага

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

liukannie — беларуская лацінка

Слова люканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: