дудуканне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дудуканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	дуду́канне мн. дуду́канні
Родны каго? чаго?	дуду́кання мн. дуду́канняў
Давальны каму? чаму?	дуду́канню мн. дуду́канням
Вінавальны каго? што?	дуду́канне мн. дуду́канні
Творны кім? чым?	дуду́каннем мн. дуду́каннямі
Месны у кім? у чым?	дуду́канні мн. дуду́каннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Жыві так, каб і па смерці жыў.

Стаю на кухні, гатую. Падыходзіць сын і кажа: «Тат, калі я буду працаваць, я буду табе і прадукты купляць, і камуналку аплачваць!» Я аж праслязіўся. Яму 29 гадоў.

dudukannie — беларуская лацінка

Слова дудуканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: