аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова блуканне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
блука́нне мн. блука́нні |
| Родны каго? чаго? |
блука́ння мн. блука́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
блука́нню мн. блука́нням |
| Вінавальны каго? што? |
блука́нне мн. блука́нні |
| Творны кім? чым? |
блука́ннем мн. блука́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
блука́нні мн. блука́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
Калі любіш — адпусці. Калі яно тваё, то канечне вернецца, калі не — то ніколі тваім і не было.
Габрыэль Гарсія Маркес (Grok абвяргае аўтарства)blukannie — беларуская лацінка
Слова блуканне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік блуканне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове блуклівасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› блука́льны (9)
(9) гугу́канне ‹
› блукані́на (9)
(9) кугу́канне ‹
› блука́нка (8)
(9) дуду́канне ‹
› блука́цца (8)
(10) заблука́нне ‹
› блука́ць (7)
(7) му́канне ‹
› блука́юча (8)
(7) ну́канне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Віцебск