Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

пракудлівы, -ая, -ае.
размоўнае слова Які любіць пракудзіць; свавольны, гарэзлівы. Ад нараджэння ў нутры маім вечным госцем асталявалася гультайства. Істота нябачная, але надзвычай пракудлівая. Мала таго, што сама не любіць працаваць, дык і мяне падбухторвае на гэта. ← Алесь Пальчэўскі. // Які з'яўляецца свавольствам, штукарствам. Шэйдак ведаў: за Людку няма каму заступіцца,.. яшчэ больш выдумляў розных пракудлівых рэчаў і не даваў ёй спакойна сядзець. ← Раман Сабаленка.

❌

пракудлівы

гэта

прыметнік
якасны

праскланяць слова пракудлівы
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. праку́длівая м. праку́длівы н. праку́длівае мн. праку́длівыя
Родны каго? чаго?	ж. праку́длівай, праку́длівае м. праку́длівага н. праку́длівага мн. праку́длівых
Давальны каму? чаму?	ж. праку́длівай м. праку́дліваму н. праку́дліваму мн. праку́длівым
Вінавальны каго? што?	ж. праку́длівую м. праку́длівы (неадуш.), праку́длівага (адуш.) н. праку́длівае мн. праку́длівыя (неадуш.), праку́длівых (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. праку́длівай, праку́дліваю м. праку́длівым н. праку́длівым мн. праку́длівымі
Месны у кім? у чым?	ж. праку́длівай м. праку́длівым н. праку́длівым мн. праку́длівых

Ы-факт:
30 % слоў у беларускай мове заканчваюцца на Ы.
І ні адно не пачынаецца на Ы.

* калі спецпошук падлічвае правільна

Слова пракудлівы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).