пракудлівасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова пракудлівасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	праку́длівасць мн. праку́длівасці
Родны каго? чаго?	праку́длівасці мн. праку́длівасцяў, праку́длівасцей
Давальны каму? чаму?	праку́длівасці мн. праку́длівасцям
Вінавальны каго? што?	праку́длівасць мн. праку́длівасці
Творны кім? чым?	праку́длівасцю мн. праку́длівасцямі
Месны у кім? у чым?	праку́длівасці мн. праку́длівасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Вельмі крута, што я вырашыў усяго дабіцца сам. Шкада, што не дабіўся.

prakudlivasć — беларуская лацінка

Слова пракудлівасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: