Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 паліць¹, палю, паліш, паліць; незакончанае трыванне
  1. каго-што. Знішчаць агнём, спальваць. Гарадок, што быў райцэнтрам, гарэў у сорак першым годзе, палілі яго немцы і пры адступленне. ← Уладзімір Шахавец. Мы ўсе пахлі дымам, смалою — мы сцягвалі і палілі галлё, і рукі ў мяне млява шчымелі і нылі. ← Вячаслаў Адамчык. // Вымушаць гарэць, загарацца (часцей з мэтай асвятлення або ацяплення). Адзін паліў запалкі, другі растапырыў на сабе шынель, каб і не тухла і каб заўважыць агонь нельга было чужому воку. ← Кузьма Чорны. Слухае Міколка... Бацька яшчэ раскажа і пра нафту, якую таксама паляць на паравозе... Ён раскажа і пра паравоз, і пра чыгуначныя рэйкі, і пра розныя сігналы. ← Міхась Лынькоў. // размоўнае слова Запальваць cвятло. У хаце яшчэ не палілі агню. Быў вечар-шчэдрык. Была такая часіна, калі і агонь паліць яшчэ рана. ← Сымон Баранавых. Карызна доўга не паліў святла. Ён сядзеў цішком, стуліўшыся па канапе. ← Міхась Зарэцкі. // размоўнае слова Курыць папяросы, люльку і пад. У цяньку прысеў на лаву, Паліць люльку дзед. ← Аляксей Зарыцкі.
  2. у чым, што. Распальваць і падтрымліваць агонь у печы, пліце і пад. Гаспадыні паляць у печы — гатуюць снеданне мужчынам, што збіраюцца ў лес. ← Уладзімір Мяжэвіч. Васіль памагаў машыністу, паліў топку, — качагар з яго быў вельмі ўвішны і неспакойны. ← Іван Мележ. // Абаграваць, награваць памяшканне, раскладваючы агонь у печы, пліце і пад. У бібліятэцы, відаць, яшчэ не палілі, і Наташа амаль не валодала пасінелымі ад холаду рукамі. ← Мікола Ракітны. Пакуль мужчыны палілі лазні, дзяўчаты і жанчыны мылі ў хатах падлогу, прыбіралі ў сенцах. ← Алесь Асіпенка.
  3. што. размоўнае слова Апрацоўваць агнём, жарам; абпальваць. Абрам па-старому цэглу паліць, толькі ўжо на добра абсталяваным заводзе арцелі. ← Міхась Лынькоў.
  4. каго-што і без дапаўнення Моцна пячы, абдаваць жарам, прыпякаць (пра сонца, полымя і пад.). Полымя [топкі] паліць твар, горача. ← Ілары Барашка. Сонца па-ранейшаму паліць нясцерпна. Рэдка ў пачатку лета бываюць такія гарачыя дні. ← Іван Навуменка. // пераноснае значэнне Выклікаць адчуванне апёку; апякаць. Холад роснай дарогі Паліць босыя ногі. ← Хведар Жычка. [Дзеці] ўпокат ляжалі на палку. І не было каму падаць ім нават вады. Смага паліла іх маленькія грудзі. ← Усевалад Краўчанка. / у безасабовая форма ужыв. Гарэлі шчокі, у грудзях паліла нібы агнём. ← Васіль Хомчанка.
  5. размоўнае слова Страляць (звычайна часта або залпамі). Чорная на фоне снегу варожая лава, бязладна паляць па лесе з вінтовак і аўтаматаў, пагрозна набліжалася ўсё бліжэй да замаскіраваных партызанскіх акопаў і завалаў. ← В. Казлоў. Тах! — коратка бухае карабін. Скурай на плячах і патыліцай адчуваю, што паляць па мне. ← Аляксей Карпюк.
  6. пераноснае значэнне; каго-што. Хваляваць, трывожыць, мучыць. Жаль і смутак чорны Паляць мне душу. ← Змітрок Бядуля. Мяне, як агнём, паліла страшнае пачуццё, якому назвы я не знаходжу цяпер. ← Кузьма Чорны. Гора, цяжкае, нясцерпнае гора паліла ў той час сэрца Івана Кабушкіна. ← Іван Новікаў.
 паліць², -лью, -льеш, -лье; -льём, -льяце і -лію, -ліеш, -ліе; -ліём, -ліяце; прошлы час паліў, -ліла, -ліло; загадны лад палі; закончанае трыванне
  1. каго-што. Зрабіць мокрым каго-, што-н.; намачыць. Паліць вуліцу вадою. ▪ Надзежда Іванаўна паліла мне на рукі з конаўкі і падала новенькі ручнік, якім, напэўна, ніхто яшчэ не выціраўся. ← Іван Шамякін. // Увільгатніць, арасіць глебу для лепшага росту чаго-н. Паліць грады. Паліць кветкі. ▪ Пакуль [Лена] прыбрала ў клубе, у бібліятэцы, пакуль змяніла фіранкі, паліла вазоны.. — звечарэла. ← Мікола Ваданосаў. [Пазняк], бадай, не горш другога агранома ведаў, дзе трэба [участкі] прапалоць, дзе паліць, дзе падкарміць. ← Ігнат Дуброўскі.
  2. Пачаць ліць (у 2 знач.). Да поўначы разам з другімі.. [маці] хадзіла па бары, па кустах ля ракі, пакуль не паліў буйны дождж. ← Алесь Якімовіч. Ударыў пярун, дождж паліў як з вядра. ← Уладзімір Ляпёшкін.
  3. што. спецыяльны тэрмін Пакрыць палівай.