памужаваць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў памужаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	памужава́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я памужу́ю мы памужу́ем ты памужу́еш вы памужу́еце ён, яна, яно памужу́е яны памужу́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. памужава́ла м. памужава́ў н. памужава́ла мн. памужава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты памужу́й вы памужу́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	памужава́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

добрае надвор'е — пагода
дрэннае надвор'е — непагадзь (зацяжная непагода)

хто дажджом косіць, той пагодаю сушыць (з нар.)

Стаю на кухні, гатую. Падыходзіць сын і кажа: «Тат, калі я буду працаваць, я буду табе і прадукты купляць, і камуналку аплачваць!» Я аж праслязіўся. Яму 29 гадоў.

pamužavać — беларуская лацінка

Слова памужаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: