гужаваць

гэта

— круціцца, увівацца каля каго-небудзь

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў гужаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	гужава́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я гужу́ю мы гужу́ем ты гужу́еш вы гужу́еце ён, яна, яно гужу́е яны гужу́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. гужава́ла м. гужава́ў н. гужава́ла мн. гужава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты гужу́й вы гужу́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	гужу́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто чужога не шануе, свайго мець не будзе.

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.

hužavać — беларуская лацінка

Слова гужаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: