STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова гуж
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гу́ж мн. гужы́ |
| Родны каго? чаго? |
гу́жа, гужа́ мн. гужо́ў |
| Давальны каму? чаму? |
гу́жу, гужу́ мн. гужа́м |
| Вінавальны каго? што? |
гу́ж мн. гужы́ |
| Творны кім? чым? |
гу́жам, гужо́м мн. гужа́мі |
| Месны у кім? у чым? |
гу́жы, гужы́ мн. гужа́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужая жонка мёдам мазана, а свая смалою.
— Заходзь, даражэнькі. Госць у хаце — Бог у хаце.
— Слухай, ты багаты на грошы? Пазыч мне грошай!
— І кот не мыўся, і госць з’явіўся. Ідзі, куды ішоў.
huž — беларуская лацінка
Слова гуж (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гуж — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гужоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гудро́нны (8)
(3) бу́ж ‹
› гудэрмескі (10)
(5) Любу́ж ‹
› Гудэрыя́н (8)
(3) ву́ж ‹
› гужава́ты (8)
(3) ду́ж ‹
› гужава́ць (8)
(3) му́ж ‹
› гужа́вы (6)
(5) замуж ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
