мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
вуе́чны — прыметнік вужаві́нне — назоўнік
канцэпт

вуж

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова вуж
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 ву́ж

мн.  вужы́
Родны
каго? чаго?		 ву́жа, вужа́

мн.  вужо́ў
Давальны
каму? чаму?		 ву́жу, вужу́

мн.  вужа́м
Вінавальны
каго? што?		 ву́жа, вужа́

мн.  вужо́ў
Творны
кім? чым?		 вужо́м, ву́жам

мн.  вужа́мі
Месны
у кім? у чым?		 ву́жы, вужы́

мн.  вужа́х
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.


— Мне, калі ласка, заспакаяльнае.
— Вам у кроплях ці ў таблетках?
— Не раз'юшвай мяне, сука!


vuž — беларуская лацінка

Слова вуж (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік вуж — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове вужавінне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› вуды́ліцца (9)

(5) смо́рж ‹

› вуды́рыцца (9)

(3) бу́ж ‹

› вуе́чны (6)

(5) Любу́ж ‹

› вужаві́нне (9)

(3) гу́ж ‹

› вужа́ка (6)

(3) ду́ж ‹

› вужакава́ты (10)

(3) му́ж ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

прысмакі для коцікаў