Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

замуж,
1. прыслоўе У выразах: пайсці (выйсці, зайсці) замуж за каго — стаць чыёй-н. жонкай. [Марына] друга мілага знайшла І выйшла замуж за Данілу. ← Якуб Колас; пайсці (выйсці, зайсці) замуж куды — пажаніўшыся, пераехаць у тую мясцовасць, дзе жыве жаніх. — Жыве .. [бабка Мар'яна] ў суседнім сельсавеце, у Забалоцці: выйшла некалі туды замуж. ← Алесь Якімовіч; выдаць (аддаць) замуж за каго — зрабіць чыёй-н. жонкай, садзейнічаць уступленню ў шлюб жанчыны. Са старою паняй жыла адзіная дачка, якую з-за ваеннага ліхалецця і нецікавага выгляду не ўдалося выдаць замуж. ← Янка Брыль; браць (узяць) замуж — жаніцца з кім-н.
2. у знач. назоўнік замуж, -а, мужчынскі род Замужжа, шлюб. І Марфа — не маленькая. Сам чуў — яна прыходзіла да Кляновіча і з яго жонкай гутарыла. Няўдалы замуж, гаворыць. ← Алесь Савіцкі.

❌

замуж

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова замуж
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	замуж мн. замужы
Родны каго? чаго?	замужа мн. замужаў
Давальны каму? чаму?	замужу мн. замужам
Вінавальны каго? што?	замуж мн. замужы
Творны кім? чым?	замужам мн. замужамі
Месны у кім? у чым?	замужы мн. замужах
Клічная форма	— мн. —

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік замуж — у родным, давальным, творным і месным склоне

замуж

Навігатар

Мемчыкі