панабракаць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў панабракаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	панабрака́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я панабрака́ю мы панабрака́ем ты панабрака́еш вы панабрака́еце ён, яна, яно панабрака́е яны панабрака́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. панабрака́ла м. панабрака́ў н. панабрака́ла мн. панабрака́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты панабрака́й вы панабрака́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	панабрака́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.

1. Шукаеш беларускі адпаведнік.
2. Глядзіш у слоўнік.
3. Беларускае слова гучыць як расейскае.
4. Крывішся.
5. Пачынаеш новую ітэрацыю.

Гэтак выглядае бздура.
Са словам «бздура» вы чамусьці так не робіце.
І са словам «ітэрацыя» таксама.

Каб спыніць твае пакуты:
3. Насамрэч расейскае слова гучыць як беларускае. Ідзі далей.

(Па псіхалагічную дапамогу звяртайцеся да Старніка.)

panabrakać — беларуская лацінка

Слова панабракаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: