панабрэхваць

гэта

— нагаварыць чаго-небудзь і без прамога дапаўнення, узвесці паклёп на каго-небудзь

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў панабрэхваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	панабрэ́хваць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я панабрэ́хваю мы панабрэ́хваем ты панабрэ́хваеш вы панабрэ́хваеце ён, яна, яно панабрэ́хвае яны панабрэ́хваюць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. панабрэ́хвала м. панабрэ́хваў н. панабрэ́хвала мн. панабрэ́хвалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты панабрэ́хвай вы панабрэ́хвайце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	панабрэ́хваўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

за вушка ды на сонейка

выкрыць, прыцягнуць да адказнасці каго-н.

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

panabrechvać — беларуская лацінка

Слова панабрэхваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: