мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
гіратэадалі́т — назоўнік гі́рканне — назоўнік
канцэпт

гірка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова гірка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 гі́рка

мн.  гі́ркі
Родны
каго? чаго?		 гі́ркі

мн.  гі́рак
Давальны
каму? чаму?		 гі́рцы

мн.  гі́ркам
Вінавальны
каго? што?		 гі́рку

мн.  гі́ркі
Творны
кім? чым?		 гі́ркай, гі́ркаю

мн.  гі́ркамі
Месны
у кім? у чым?		 гі́рцы

мн.  гі́рках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Ды што вам гаварыць, трашчоткам, — стары чамусьці раззлаваўся, махнуў рукой і лёг на печы. (Шамякін)

што такое трашчотка

— Ах, я зноў хачу ў Парыж!
— О, а вы былі?
— Не, учора таксама хацела.


hirka — беларуская лацінка

Слова гірка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік гірка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове гірканне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› гіратро́пны (10)

(13) дзяньдзі́вірка ‹

› гіратрымальнік (14)

(9) прасві́рка ‹

› гіратэадалі́т (12)

(9) про́свірка ‹

› гі́рканне (8)

(8) юкагі́рка ‹

› гі́ркат (6)

(6) дзі́рка ‹

› гі́ркаўскі (9)

(11) брыгадзі́рка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

эльфы робяць падарункі