гланда

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова гланда
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	гла́нда мн. гла́нды
Родны каго? чаго?	гла́нды мн. гла́ндаў
Давальны каму? чаму?	гла́ндзе мн. гла́ндам
Вінавальны каго? што?	гла́нду мн. гла́нды
Творны кім? чым?	гла́ндай, гла́ндаю мн. гла́ндамі
Месны у кім? у чым?	гла́ндзе мн. гла́ндах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

— Твая колішняя выклала фотку два дні назад, бачыў?
— Ой, ды мне пляваць.
— У яе там трыста падабаек.
— Трыста сем.

hlanda — беларуская лацінка

Слова гланда (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: