Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 каманда, -ы, ДМ -дзе, жаночы род
  1. Кароткі вусны-загад камандзіра па ўстаноўленай форме. Аддаць каманду. ▪ Падпільнаваўшы калону варожых машын, [лейтэнант] падаў каманду: — Агонь! ← часопіс «Маладосць». Палку даюць каманду «смірна!» ← Пімен Панчанка. // Распараджэнне, загад, сказаныя коратка і ўладна. — Стукайце шафёру ў кабіну! — падала каманду Зіна. ← Аляксей Кулакоўскі.
  2. Камандаванне якой-н. воінскай часцю. Першы, найлепшы ўзвод атрада, пад камандай.. Кеды пераправіўся на варожы бок Нёмана. ← Янка Брыль. // Пра кіраўніцтва з боку каго-н., над кім-н., аб чыёй-н. уладзе над-кім-н. — Не павінна тое гора над чалавекам каманду займець. Няхай яно і цяжкае, але трэба адолець яго... ← Міхась Лынькоў. Узваліўшы на сані невад, чалавек дванаццаць мужыкоў пад камандай Леўшуна паехалі на рыбу. ← Якуб Колас.
  3. Невялікае вайсковае падраздзяленне, атрад, а таксама часова выдзеленая вайсковая часць спецыяльнага прызначэння. Каравульная каманда. Каманда падрыўнікоў. ▪ Кірылу падстрыглі і накіравалі ў вучэбную каманду, адкуль ён трапіў на фронт пад Баранавічы. ← Макар Паслядовіч. // Асабовы састаў, экіпаж судна. Людзей тут [на буксіры] мала, каманда, уключаючы ўсіх — ад капітана да качагара, складаецца чалавек з дваццаці. ← Усевалад Краўчанка. // Спартыўны калектыў. Валейбольная каманда. Зборная каманда.
  •••
  Далажыць па камандзе гл. далажыць¹.
  Як па камандзе — дружна, разам.