аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова глаўкома
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
глаўко́ма мн. глаўко́мы |
| Родны каго? чаго? |
глаўко́мы мн. глаўко́м |
| Давальны каму? чаму? |
глаўко́ме мн. глаўко́мам |
| Вінавальны каго? што? |
глаўко́му мн. глаўко́мы |
| Творны кім? чым? |
глаўко́май, глаўко́маю мн. глаўко́мамі |
| Месны у кім? у чым? |
глаўко́ме мн. глаўко́мах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Няма смачнейшай вадзіцы, як з роднай крыніцы.
— Правильно не тарты, а торты!
— Каб табе язык адсох.
hlaŭkoma — беларуская лацінка
Слова глаўкома (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік глаўкома — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове глеба + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› глаўкаве́рх (10)
(12) лімфасарко́ма ‹
› глаўкані́т (9)
(12) астэасарко́ма ‹
› глаўкані́тавы (12)
(6) аско́ма ‹
› глаўко́мны (9)
(6) тэко́ма ‹
› Гле́б (4)
(6) сало́ма ‹
› гле́ба (5)
(11) глінасало́ма ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.