Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

глеба, -ы, жаночы род
  1. Верхні пласт зямлі, на якім вырастае расліннасць. // Такі пласт з пункту гледжання яго саставу, уласцівасцей і пад. Падзолістая глеба. Урадлівая глеба. Лёгкія глебы.
  2. пераноснае значэнне Апора, аснова. Самакрытыка — тая здаровая глеба, на якой гадуецца і выхоўваецца новы чалавек. ← Якуб Колас.
  •••
  Засаленне глебы гл. засаленне.
  Адчуць глебу пад нагамі гл. адчуць.
  Выбіць глебу з-пад чыіх ног гл. выбіць.
  Зандзіраваць глебу гл. зандзіраваць.
  Расчысціць глебу для чаго гл. расчысціць.
  Стаяць на цвёрдай глебе гл. стаяць.
  Траціць глебу пад нагамі гл. траціць.

❌

глеба

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова глеба
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	гле́ба мн. гле́бы
Родны каго? чаго?	гле́бы мн. гле́б
Давальны каму? чаму?	гле́бе мн. гле́бам
Вінавальны каго? што?	гле́бу мн. гле́бы
Творны кім? чым?	гле́бай, гле́баю мн. гле́бамі
Месны у кім? у чым?	гле́бе мн. гле́бах
Клічная форма	— мн. —

Трапілася слова «скарыфікатар». Вырашыў глянуць у слоўніку, што гэта: «скарыфікатар — прылада для скарыфікацыі глебы». Я так і думаў…

Слова глеба (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік глеба — у родным, давальным, творным і месным склоне

глеба

Навігатар

Мемчыкі