аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова гліна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
глі́на мн. глі́ны |
| Родны каго? чаго? |
глі́ны мн. глі́н |
| Давальны каму? чаму? |
глі́не мн. глі́нам |
| Вінавальны каго? што? |
глі́ну мн. глі́ны |
| Творны кім? чым? |
глі́най, глі́наю мн. глі́намі |
| Месны у кім? у чым? |
глі́не мн. глі́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не чыні другому таго, што табе не міла.
Ніжэй ёсць спасылка «выпадковае».
Націсні на яе тры разы — атрымаеш тры словы.
Гэта тое, што цябе чакае ў найбліжэйшы тыдзень.
Старнік не брэша, бо зоркі не брэшуць.
hlina — беларуская лацінка
Слова гліна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гліна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове глінаачышчальнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гліко́ліз (8)
(9) вярша́ліна ‹
› гліко́лізны (10)
(9) агло́бліна ‹
› гліко́ль (7)
(8) сцяблі́на ‹
› глінаачышча́льнік (16)
(7) цаглі́на ‹
› глінаачышча́льны (15)
(9) брызглі́на ‹
› глінабі́тны (10)
(8) вянглі́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).