мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
гліко́ль — назоўнік глінаачышча́льнік — назоўнік
канцэпт

гліна

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова гліна
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
глі́на

мн.  глі́ны
Родны
каго? чаго?
глі́ны

мн.  глі́н
Давальны
каму? чаму?
глі́не

мн.  глі́нам
Вінавальны
каго? што?
глі́ну

мн.  глі́ны
Творны
кім? чым?
глі́най, глі́наю

мн.  глі́намі
Месны
у кім? у чым?
глі́не

мн.  глі́нах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

У кальца няма канца.

гэта проста космас, а не выслоўе
ведаць бы яшчэ ягоны сэнс...

Колькі ваўка ні кармі, у слана таўсцейшы.

(прымаўка)

hlina — беларуская лацінка

Слова гліна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік гліна — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове глінаачышчальнік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


гліко́ліз (8)

(9) вярша́ліна

гліко́лізны (10)

(9) агло́бліна

гліко́ль (7)

(8) сцяблі́на

глінаачышча́льнік (16)

(7) цаглі́на

глінаачышча́льны (15)

(9) брызглі́на

глінабі́тны (10)

(8) вянглі́на


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

how to tell time

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).