STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сцябліна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сцяблі́на мн. сцяблі́ны |
| Родны каго? чаго? |
сцяблі́ны мн. сцяблі́н |
| Давальны каму? чаму? |
сцяблі́не мн. сцяблі́нам |
| Вінавальны каго? што? |
сцяблі́ну мн. сцяблі́ны |
| Творны кім? чым? |
сцяблі́най, сцяблі́наю мн. сцяблі́намі |
| Месны у кім? у чым? |
сцяблі́не мн. сцяблі́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
клёпкі ў галаве не стае (не хапае) — пра дурнаватага, з дзівацтвамі чалавека
трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; не ўсе дома ў каго (пра дзівака, чалавека ненармальнага, прыдуркаватага)У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.
sciablina — беларуская лацінка
Слова сцябліна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сцябліна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сцяблінка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сцяба́ць (7)
(9) вершалі́на ‹
› сцябе́лле (8)
(9) вярша́ліна ‹
› сцябе́льнік (10)
(9) агло́бліна ‹
› сцяблі́ністы (11)
(5) глі́на ‹
› сцяблі́нка (9)
(7) цаглі́на ‹
› сцяблі́нкавы (11)
(9) брызглі́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
