пачасаваць

гэта

— марудзіць, цягнуць

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў пачасаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	пачасава́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я пачасу́ю мы пачасу́ем ты пачасу́еш вы пачасу́еце ён, яна, яно пачасу́е яны пачасу́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. пачасава́ла м. пачасава́ў н. пачасава́ла мн. пачасава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты пачасу́й вы пачасу́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	пачасава́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Дзе двое, там рада, дзе трое, там здрада.

Пра Каляды выйшаў бы файны фільм жахаў. Сюжэт:
Моладзь калядуе па вёсачцы, едзе на аддалены хутар, там іх застае завіруха. І пачынаецца жуда з каляднымі істотамі...

(гэта я паглядзеў фільмы Рытуал, Сонцастаянне, Ведзьма)

pačasavać — беларуская лацінка

Слова пачасаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: