пачасаваць

гэта

— марудзіць, цягнуць

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў пачасаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	пачасава́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я пачасу́ю мы пачасу́ем ты пачасу́еш вы пачасу́еце ён, яна, яно пачасу́е яны пачасу́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. пачасава́ла м. пачасава́ў н. пачасава́ла мн. пачасава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты пачасу́й вы пачасу́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	пачасава́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Колькі пройдзе часу ад «ого, па-беларуску» да «гэта трэба глядзець з перакладам студыі X, а не студыі Y»?

НАЗАД У БУДУЧЫНЮ / ВЯРНУЦЦА Ў ПРЫШЛАСЦЬ

pačasavać — беларуская лацінка

Слова пачасаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: