зачасаваць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў зачасаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	зачасава́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я зачасу́ю мы зачасу́ем ты зачасу́еш вы зачасу́еце ён, яна, яно зачасу́е яны зачасу́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. зачасава́ла м. зачасава́ў н. зачасава́ла мн. зачасава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты зачасу́й вы зачасу́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	зачасава́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

Разумееш, што пасяліўся не ў самым добрым раёне, калі здымаеш грошы ў банкамаце з засохлымі кроплямі крыві на экране.

začasavać — беларуская лацінка

Слова зачасаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: