часаваць

гэта

— марудзіць

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў часаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	часава́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я часу́ю мы часу́ем ты часу́еш вы часу́еце ён, яна, яно часу́е яны часу́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. часава́ла м. часава́ў н. часава́ла мн. часава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты часу́й вы часу́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	часу́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Любіш ездзіць — кармі каня.

Чым больш ты знаходзішся ў сацсетках, тым больш табе здаецца, што ўсе ў гэтым віртуальным свеце чакаюць ад цябе каментараў і постаў на любую тэму, прагнуць ведаць тваё меркаванне па кожнай дробязі, ну і вядома ж вельмі моцна цікавяцца тваім асабістым жыццём.

časavać — беларуская лацінка

Слова часаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: