глушанё

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
рознаскланяльны

праскланяць слова глушанё
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	глушанё́ мн. глушаня́ты
Родны каго? чаго?	глушаня́ці мн. глушаня́т
Давальны каму? чаму?	глушаня́ці мн. глушаня́там
Вінавальны каго? што?	глушанё́ мн. глушаня́т
Творны кім? чым?	глушанё́м мн. глушаня́тамі
Месны у кім? у чым?	глушаня́ці мн. глушаня́тах
Клічная форма	— мн. —

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	глушаня́ мн. глушаня́ты
Родны каго? чаго?	глушаня́ці мн. глушаня́т
Давальны каму? чаму?	глушаня́ці мн. глушаня́там
Вінавальны каго? што?	глушаня́ мн. глушаня́т
Творны кім? чым?	глушанё́м мн. глушаня́тамі
Месны у кім? у чым?	глушаня́ці мн. глушаня́тах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Даўней было раўней.

Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)

У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.

hlušanio — беларуская лацінка

Слова глушанё (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: