STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова гміна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гмі́на мн. гмі́ны |
| Родны каго? чаго? |
гмі́ны мн. гмі́н |
| Давальны каму? чаму? |
гмі́не мн. гмі́нам |
| Вінавальны каго? што? |
гмі́ну мн. гмі́ны |
| Творны кім? чым? |
гмі́най, гмі́наю мн. гмі́намі |
| Месны у кім? у чым? |
гмі́не мн. гмі́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
— Чаму ты спазніўся?
— Позна выйшаў з дому.
— А раней нельга было выйсці?
— Ужо позна было раней выходзіць.
hmina — беларуская лацінка
Слова гміна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гміна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гмызурка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гма́шына (7)
(6) ра́міна ‹
› гмашэ́нны (8)
(6) самі́на ‹
› гмілу́шка (8)
(6) тамі́на ‹
› гмі́нны (6)
(5) е́міна ‹
› гмызу́рка (8)
(8) зазе́міна ‹
› гмы́канне (8)
(8) праё́міна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
