аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова раміна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ра́міна мн. ра́міны |
| Родны каго? чаго? |
ра́міны мн. ра́мін |
| Давальны каму? чаму? |
ра́міне мн. ра́мінам |
| Вінавальны каго? што? |
ра́міну мн. ра́міны |
| Творны кім? чым? |
ра́мінай, ра́мінаю мн. ра́мінамі |
| Месны у кім? у чым? |
ра́міне мн. ра́мінах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
аніга́дкі
1. Хоць бы што. Нашкодзіў і анігадкі.
2. Са спакойнай душой. Ачысціць гісторыю ў браўзеры і быць анігадкі ўвесь дзень.
— Дарагая, ты дзе?
— Еду ў заторы…
— Што, доўгі затор?
— Не ведаю. Я першая еду.
ramina — беларуская лацінка
Слова раміна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік раміна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове рамка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› рамі́знік (8)
(6) замі́на ‹
› рамі́зніцкі (10)
(10) бальзамі́на ‹
› рамі́зніцтва (11)
(6) ламі́на ‹
› ра́мка (5)
(6) самі́на ‹
› ра́мкавы (7)
(6) тамі́на ‹
› ра́мны (5)
(5) гмі́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Зюзя — бог маразоў (гл. Карачун).
Кароль ночы — персанаж з «Гульні тронаў».