адвозка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова адвозка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	адво́зка мн. адво́зкі
Родны каго? чаго?	адво́зкі мн. адво́зак
Давальны каму? чаму?	адво́зцы мн. адво́зкам
Вінавальны каго? што?	адво́зку мн. адво́зкі
Творны кім? чым?	адво́зкай, адво́зкаю мн. адво́зкамі
Месны у кім? у чым?	адво́зцы мн. адво́зках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

беларуская нацыянальная ідэя:
хавацца, каб захавацца

advozka — беларуская лацінка

Слова адвозка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: