аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова атрушка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
атру́шка мн. атру́шкі |
| Родны каго? чаго? |
атру́шкі мн. атру́шак, атру́шкаў |
| Давальны каму? чаму? |
атру́шцы мн. атру́шкам |
| Вінавальны каго? што? |
атру́шку мн. атру́шкі |
| Творны кім? чым? |
атру́шкай, атру́шкаю мн. атру́шкамі |
| Месны у кім? у чым? |
атру́шцы мн. атру́шках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Век звекаваць — не пальцам паківаць.
Жыццё пражыць — не песеньку спець.
Самай грандыёзнай сенсацыяй будзе не тое, што кітаец вывучыў беларускую мову, а тое, што беларускую мову вывучыў беларус.
atruška — беларуская лацінка
Слова атрушка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік атрушка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове атрыбут + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› атручэ́нне (9)
(7) ядру́шка ‹
› атру́шаны (8)
(9) завіру́шка ‹
› атру́шваць (9)
(7) ко́рушка ‹
› атрыбу́т (7)
(8) ватру́шка ‹
› атрыбутава́нне (13)
(8) пятру́шка ‹
› атрыбутава́ны (12)
(9) чапуру́шка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.