аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
атрыбу́т — назоўнік атрыбутава́ны — прыметнік
канцэпт

атрыбутаванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова атрыбутаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
атрыбутава́нне

мн.  атрыбутава́нні
Родны
каго? чаго?
атрыбутава́ння

мн.  атрыбутава́нняў
Давальны
каму? чаму?
атрыбутава́нню

мн.  атрыбутава́нням
Вінавальны
каго? што?
атрыбутава́нне

мн.  атрыбутава́нні
Творны
кім? чым?
атрыбутава́ннем

мн.  атрыбутава́ннямі
Месны
у кім? у чым?
атрыбутава́нні

мн.  атрыбутава́ннях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Бойся быка спераду, каня — ззаду, а дурня — з усіх чатырох бакоў.


дзякуй табе, родная мова, што я магу казаць «тартЫ» і мяне ніхто не паправіць, бо гэта не памылка


atrybutavannie — беларуская лацінка

Слова атрыбутаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік атрыбутаванне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове атрыбутыка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


атру́шваць (9)

(15) бэ́та-тэстава́нне

атру́шка (7)

(14) апратэстава́нне

атрыбу́т (7)

(9) бутава́нне

атрыбутава́ны (12)

(13) адпаку́таванне

атрыбутава́ны (12)

(12) спаку́таванне

атрыбутава́ны (12)

(12) дыскутава́нне


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

сабака не кусае