аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова атрыбутаванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
атрыбутава́нне мн. атрыбутава́нні |
| Родны каго? чаго? |
атрыбутава́ння мн. атрыбутава́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
атрыбутава́нню мн. атрыбутава́нням |
| Вінавальны каго? што? |
атрыбутава́нне мн. атрыбутава́нні |
| Творны кім? чым? |
атрыбутава́ннем мн. атрыбутава́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
атрыбутава́нні мн. атрыбутава́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Бойся быка спераду, каня — ззаду, а дурня — з усіх чатырох бакоў.
дзякуй табе, родная мова, што я магу казаць «тартЫ» і мяне ніхто не паправіць, бо гэта не памылка
atrybutavannie — беларуская лацінка
Слова атрыбутаванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік атрыбутаванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове атрыбутыка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› атру́шваць (9)
(15) бэ́та-тэстава́нне ‹
› атру́шка (7)
(14) апратэстава́нне ‹
› атрыбу́т (7)
(9) бутава́нне ‹
› атрыбутава́ны (12)
(13) адпаку́таванне ‹
› атрыбутава́ны (12)
(12) спаку́таванне ‹
› атрыбутава́ны (12)
(12) дыскутава́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.