аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова атрыбут
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
атрыбу́т мн. атрыбу́ты |
| Родны каго? чаго? |
атрыбу́та мн. атрыбу́таў |
| Давальны каму? чаму? |
атрыбу́ту мн. атрыбу́там |
| Вінавальны каго? што? |
атрыбу́т мн. атрыбу́ты |
| Творны кім? чым? |
атрыбу́там мн. атрыбу́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
атрыбу́це мн. атрыбу́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
валында — той, хто ходзіць без работы
Якуб Колас, «Новая зямля»:
Гарэлка, радасць-весялуха,
Прыемна булькае для вуха
І гэтак вочы прыцягае,
Ну, як каханка маладая!
atrybut — беларуская лацінка
Слова атрыбут (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік атрыбут — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове атрыбутаванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› атру́шаны (8)
(6) бе́йбут ‹
› атру́шваць (9)
(7) скарбу́т ‹
› атру́шка (7)
(7) Карыбу́т ‹
› атрыбутава́нне (13)
(3) ву́т ‹
› атрыбутава́ны (12)
(7) галагу́т ‹
› атрыбутава́ны (12)
(5) магу́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Ніколі не крыўдзі беларуса.