аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
скарбо́нкавы — прыметнік скарбу́тны — прыметнік
канцэпт

скарбут

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова скарбут
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 скарбу́т

мн.  скарбу́ты
Родны
каго? чаго?		 скарбу́ту

мн.  скарбу́таў
Давальны
каму? чаму?		 скарбу́ту

мн.  скарбу́там
Вінавальны
каго? што?		 скарбу́т

мн.  скарбу́ты
Творны
кім? чым?		 скарбу́там

мн.  скарбу́тамі
Месны
у кім? у чым?		 скарбу́це

мн.  скарбу́тах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

насок паглядае ў пясок — пра таго, хто неўзабаве (гадоў праз 50) сыдзе на вечны спакой

час да Пана Бога пайсці / пара да Адама / пара да Абрагама на піва

У прававой дзяржаве павінен кіраваць закон, а не асоба.

Леў Сапега

skarbut — беларуская лацінка

Слова скарбут (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік скарбут — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове скарга + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› скарбо́начны (11)

(7) марабу́т ‹

› скарбо́нка (9)

(5) бе́бут ‹

› скарбо́нкавы (11)

(6) бе́йбут ‹

› скарбу́тны (9)

(7) Карыбу́т ‹

› ска́рга (6)

(7) атрыбу́т ‹

› ска́ргавы (8)

(3) ву́т ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

што ў вас баліць