аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова скарга
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ска́рга мн. ска́ргі |
| Родны каго? чаго? |
ска́ргі мн. ска́рг, ска́ргаў |
| Давальны каму? чаму? |
ска́рзе мн. ска́ргам |
| Вінавальны каго? што? |
ска́ргу мн. ска́ргі |
| Творны кім? чым? |
ска́ргай, ска́ргаю мн. ска́ргамі |
| Месны у кім? у чым? |
ска́рзе мн. ска́ргах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Смачны жабе арэх, ды зубоў Бог не даў.
пра нешта недасягальнае, чаго нельга атрымаць— А як так выйшла што такая прыгожая дзяўчына адна?
— Перад «што» коска.
skarha — беларуская лацінка
Слова скарга (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скарга — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скаржнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скарбо́нкавы (11)
(7) эмба́рга ‹
› скарбу́т (7)
(7) су́дарга ‹
› скарбу́тны (9)
(5) карга́ ‹
› ска́ргавы (8)
(5) ла́рга ‹
› скарго́вы (8)
(8) за́шмарга ‹
› ска́рдзіцца (10)
(7) ка́тарга ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.